گاهی انسان به فکرش خطور نمیکند که روی صندلی که عمری نشسته است .وهرروز به او بی تفاوت نگریسته است و لحظه ای از او دلجویی نکرده است  و حتی راضی نگشته است که دستی بر سر و روی آن بکشد تا لااقل خاکهای آن تمیز گردد . بناگه فردا که میایی میبینی فرد دیگری روی آن نشسته است ......... ؟

  عزیز من تا کی میخواهی درس نگیری از چرخش روزگار ...... از پستی بلندی های دنیا ...

 از غرور کاذب انسانهای این دیار و آن دیار ......  و لحظه ای فکر کن به دیار باقی و انسان فانی . پستی دنیا که با کارهای ما آدمها گاهی پست تر و گاهی زیباتر میشود .   

 آری زیبا باش و زیباییها را با زشتی خود آلوده نکن ....................


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : جمعه ۱ مهر ۱۳٩٠ | ۱٢:٢٩ ‎ق.ظ | نویسنده : حمید و میلاد ابراهیمی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.

قالب وبلاگ